Είναι από εκείνες τις γεμάτες μέρες..

Όταν η μέρα σου χρειάζεται μόνο μουσική για να ξεκινήσει...

2 / 52 Vicious Friend part. 2

Είχα γράψει ίσως το μεγαλύτερο κείμενό μου σε αυτό το blog και μόλις το έσβησα. Δεν ξέρω γιατί... Δεν το ξαναδιάβασα, απλώς το διέγραψα. Δεν νιώθω άσχημα για αυτό μιας και το νόημα αυτού του Post συνοψίζεται τελικά σε λίγες γραμμές.

Πως είναι δυνατόν να ξέρεις ποιον έχεις απέναντί σου όταν δεν γνωρίζεις τον ίδιο σου τον εαυτό; Το Point δεν είναι στο να στραφείς σε μια εσωτερική αναζήτηση για να ανακαλύψεις ποιος είσαι αλλά στο να καταλάβεις ποιον έχεις δίπλα σου.

Πως γίνεται να νομίζεις ότι ξέρεις κάποιον και τελικά να μην έχεις ιδέα με ποιον συναναστρέφεσαι;
Αλλά πως γίνεται να πιστεύεις ότι γνώρισες ένα καινούριο άνθρωπο και στην ουσία να ξέρεις ήδη πως είναι?

Εθελοτυφλείς υποτιμώντας την νοημοσύνη σου επειδή προσωρινά σε συμφέρει..  Αλλά έρχεται η στιγμή που όλα αυτά που ξέρεις για τον άλλον είτε επιβεβαιώνονται είτε διαψεύδονται. Ανεξαρτήτως σε ποια εκ των δύο περιπτώσεων βρισκόμαστε...

Whitley - My Heart Is Not A Machine

1 / 52 New start!!

OXI!!

Δεν μπορώ να το κάνω.. Δεν μπορώ να αντισταθώ, δεν μπορώ να μην ανεβάσω φώτο. Δεν μπορώ να περιμένω να τελειώσει το καλοκαίρι για να έχω περισσότερα hits.. Δεν μου αρέσει να χαλαρώνω κιόλας όσον αφορά την φωτογραφία και μπήκα σε ένα τέτοιο τριπάκι λόγω δουλειάς (η οποία όμως αφορά την φωτογραφία αλλά anyway)..  

Δεν μου πήρε πολύ χρόνο να το αποφασίσω αν και με προβλημάτιζε καιρό αλλά σε πριν 5-10 λεπτά συνειδητοποίησα ότι δεν γίνεται να αφήνω κάτι που μου αρέσει..  Ωστόσο θα υπάρξουν αλλαγές στην πορεία οι οποίες ακόμη δουλεύονται στο μυαλό μου..Εχμ.. ναι εκεί.. 

Έχει και φωτο μέσα μην το προσπερνάς..  Κάνε click στο read more!!!

No Time For Titles...

54 / 52 .. και είχα ανάγκη να γράψω..

Ελαφόνησος  - Παραλία Σίμος.

..γιατί ήπια κάτι παραπάνω, γιατί νοιώθω πως η "συγγραφή" μου φεύγει και μένω μόνος.. Αυτόματη γραφή σε μια τελευταία προσπάθεια να ξαναβρώ τον εαυτό μου..  Μετά από σύντομες διακοπές και μπερδεμένα μυαλά. Με πολύ αλκοόλ και καφεΐνη να τσιτώνει το μυαλό. Γεμάτα τασάκια (για άλλη μια φορά) και μουσική που εκφράζει την πληγωμένη μου αντίληψη. Γατί όλα αυτά; "Χωρίς λόγο!!" Κι αυτή η σιγουριά με μπερδεύει περισσότερο..

53 / 52 Mad Dog

Είναι καλό νομίζω να αλλάζεις άποψη για κάποια θέματα, ειδικά όταν οι αλλαγές αυτές σου δίνουν την ευκαιρία να ασχοληθείς όλο και περισσότερο με κάτι που αγαπάς.(Έστω και με το ζόρι..?)

Dream Walks

Μου είναι δύσκολο προσανατολιστώ κυρίως στα posts που αφορούν τα Projects μου αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ κι δίνω ένα μικρό expansion pack στο 52weeks.

Αστικό τοπίο σε αποσύνθεση. Μικρές οάσεις πρασίνου φωτισμένες μέσα στη νύχτα. Διάσπαρτες σε μία σύνθεση από τσιμέντο, σίδερο και άσφαλτο. Δένδρα και θαμνοειδή στα οροθετημένα τσιμεντένια δωματιάκια τους κινούνται ρυθμικά από τον αέρα δίπλα σε μεταλλικούς στύλους που φωτοβολούν μέσα στο σκοτάδι παλεύοντας να επαναφέρουν το χαμένο φως του ήλιου. Μάταια όμως.. 

52 / 52 The End

The end of one thing and the start of something new.. 
"Ο ένας χρόνος που παραλίγο να γινόταν 1.5. Ή έγινε και δεν το πήρα χαμπάρι ακόμα;"

51 / 52 Just Stay in The Dark

Σκοτεινά mood και μουσική στη διαπασών. Στην προσπάθεια να κάνεις Mute στο μυαλό σου ανακαλύπτεις την διαφορετική σου αντίληψη για τον κόσμο. Την διαφορετική σου σκέψη.. Απαισιόδοξος ή καταθλιπτικός. Αυτά σου προσάπτουν όλοι αγνοώντας ότι εκεί που υπάρχει Φως υπάρχει και Σκοτάδι. Και το σκοτάδι είναι κάτι που γνωρίζεις καλά.. 

50 / 52 Απομακρύνομαι και ξεχνώ πως να γράφω..

Κύκλος.. Όλα ξεκινάνε από κάπου και γυρίζουν στο ίδιο ή σε παρόμοιο σημείο. Είσαι μόνος, γνωρίζει κάποιον και μετά πάλι μόνος αργά ή γρήγορα. Είσαι άνεργος, βρίσκεις δουλειά και ξαναψάχνεις. Όχι δεν είναι όλα στην δυσάρεστη πλευρά πάντα, αλλά κάπως γίνεται και συνήθως αυτή θυμάσαι. Ένα αφιέρωμα ζήτησες και δυσκολεύομαι να το φέρω εις πέρας. Είναι τόσα πολλά και δεν ξέρω πως να αρχίσω. Είναι αμέτρητα και δεν ξέρω που θα τελειώσω.. 

49 / 52 Brainwashing & Mind Control!

Γρήγορα μέσα!! Απαλό πρόγραμμα για ευαίσθητα μυαλουδάκια..

Πλύση εγκεφάλου, βασανιστήρια, επανεκπαίδευση και διαφήμιση... Αυτά κινούν την κοινωνία του σήμερα..

48 / 52 The Late Koulouma Post

Απόκριες, καρναβάλια, μασκέ parties, πειράγματα στο δρόμο, στολές, καθαρά Δευτέρα, νηστίσιμα, θαλασσινά, χαρταετοί και αλκοόλ. Κάθε μέρα της εβδομάδας που πέρασε οδηγούσε στο αλκοόλ..

Ωραία όλα τα παραπάνω αλλά προσωπικά επιδόθηκα μόνο στην κατανάλωση αλκοόλ.. Ποιος ο λόγος να μασκαρευτείς αυτές τις μέρες αν όλο το χρόνο είσαι καρναβάλι ή απλώς για τα πανηγύρια; "Ναι, αλλά ένα χαρταετό κάτι;"

Δύσκολο αν σκεφτείς ότι ξύπνησα αργά και ο μόνος χαρταετός που είδα να πετάει ήταν από το παράθυρο μόλις άνοιξα τα μάτια μου κι αυτός μετά από 5 λεπτά είχε εξαφανιστεί. Φυσικά δεν μετράω τον χαρταετό-βιτρίνα που είχε δέσει ένας πλανόδιος πωλητής χαρταετών στο αυτοκίνητό του ενώ παράλληλα προσπαθούσε να πουλήσει την πραμάτεια του σε αργοπορημένους πατεράδες (συνήθως) Καθαρά Δευτέρα βγήκαν για την καθιερωμένη λαγάνα και την πλήρωσαν από 2,90 έως 4,5 ευρώ..  Άλλο πράγμα το φρέσκο.. 

Εκ πείρας, οι φρέσκοι χαρταετοί που αγοράζεις δευτέρα λίγο πριν η καμπάνα χτυπήσει μεσημέρι δεν πετάνε ποτέ. Που να προλάβεις να φτιάξεις ουρές, ζύγια και να βρεις 5 χιλιόμετρα καλούμπα.
"Αμόλα καλούμπα.." Αγαπημένη ατάκα των 80's.

Δεν θυμάμαι να έχω πετάξει πολλούς αετούς. Ίσως το έχω επιδιώξει 3-4 φορές και να τα κατάφερα 2 ή 3 και όλα αυτά μέχρι να γίνω 14 χρονών. Οπότε σιγά σιγά αυτή η δραστηριότητα μπήκε στο κουτί.  

Όσον αφορά την φωτογραφία που ανέβασα δεν έχω πολλά να πω πέραν του ότι έχει ανεβεί κάποια στιγμή σε Lomo. Δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με το όλο θέμα αλλά δεν πρόλαβα. Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να φανταστεί ότι ο μπάρμπα-Ποσειδώνας κρατάει στο ένα χέρι τον αετό (πια τρίαινα και μαλακίες) και με το άλλο ξεμπερδεύει άτσαλα το σχοινί που έχει μπλεχτεί κοντά στο καρούλι ενώ ο Δίας που μπεκροπίνει με τον Διόνυσο λίγο πιο πέρα του φωνάζει επιτακτικά "Αμόλα καλούμπα ρε νούμερο. Αμόλα καλούμπα." 

47 / 52 Spring To Get Sprung

Ημερολογιακά τουλάχιστον μπήκε η Άνοιξη. Οπότε οφείλω να γίνω λίγο γραφικός. Η πλάση χαίρεται, τα λουλούδια ανθίζουν και οι μελισούλες το χαβά τους. Το ότι το νερό πέφτει με τους κουβάδες σε κάποιες περιοχές δεν βλέπω να απασχολεί κανέναν.. Η ιδέα ότι η άνοιξη έφτασε και μαζί φέρνει και μια ιδέα καλοκαίρι έχει καρφωθεί στους πάντες. Είναι θέμα χρόνου να σβήσουν τα τζάκια και τα καλοριφέρ, δικαιολογημένα μεν και να πείσουμε τους εαυτούς μας να φορέσουν αυτή την πολυπόθητη ανοιξιάτικη διάθεση.. Μην βιάζεστε…

46 / 52 Too Much Info.

Μόνο μουσική / just music.. (παρακάτω)

45 / 52 The First 100 Posts

Το εκατοστό post στο blog είναι γεγονός. Με τις καθυστερήσεις του τα κενά του και  την άλλες φορές φτωχή  κι άλλες φορές πάλι πλούσια (κατά τα λεγόμενά μου και  ευλογώντας τα γένια μου)   ύλη του, το blog αυτό συντροφεύει κατά  αρχήν την σκέψη μου  και έπειτα όποιον άλλον το θεωρεί ενδιαφέρουσα παρέα. Άλλωστε ο χώρος αυτός άρχισε να στήνεται και να συμπληρώνεται κυρίως για να κρατήσει το δικό μου ενδιαφέρον ζωντανό, έπειτα από μια περίοδο απραξίας όσον αφορά την φωτογραφία. Πιστεύοντας ότι τήρησε το δικό του κομμάτι της συμφωνίας, το να αποθηκεύει δηλαδή και να προωθεί την πληροφορία, και όντως ικανοποιημένος από αυτό το "παζάρι", δηλώνω διατεθειμένος και πρόθυμος να συνεχίσω να τροφοδοτώ τις στήλες τους μέχρι να φτάσουμε τα 1000 posts ή και παραπάνω.. (Σαν πολύ αισιόδοξος ε? χεχ)

ΠΑΤΗΣΤΕ READ MORE ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ... :p

44 / 52 No Idea

Είναι από εκείνες τις φορές που οι φωτογραφίες μου με φτάνουν σε ένα σημείο που δεν μπορώ ούτε να τις περιγράψω αλλά ούτε και να τις συνδέσω με κάποιο ανάλογο κείμενο. Θα μπορούσα απλώς να γεμίσω με μουσική το κενό γράφοντας και μια πιασάρικη εισαγωγή του τύπου "Μέσα στη φλόγα των ματιών σου απανθρακώνεται όλη μου η ύπαρξη", αλλά σκέφτηκα πως δεν είμαι αυτός ο άνθρωπος πλέον. Μην μπορώντας να συνεχίσω τη ροή επιστράτευσα το μυστικό μου όπλο. Τη Στέλλα.. Αλλά τελικά δεν δυσκολεύτηκα μόνο εγώ.. So here she comes...

43 / 52 Θυμήσου

Σπίτι ώρα 18:00

Η συννεφιά πυκνώνει κι εσύ χαζεύεις από το παράθυρο. "Θα αργήσει η βροχή;" αναρωτιέσαι. Το τζάκι δίπλα σου φούντωσε για τα καλά και απολαμβάνεις την ζεστασιά του. Από το βάθος του δωματίου οι Cold Showers παίζουν “BC”..

42 / 52 Down To The Waterline

Υπάρχουν πάντα οι στιγμές που μέσα στον πανικό της ζωής σου ξεκλέβεις χρόνο για να χαλαρώσεις. Δεν χρειάζεται πολύ. 10 λεπτά και μία θέα γνώριμη συνήθως που σε γεμίζει. (Ή σε αδειάζει.) Σάββατο λοιπόν και έχεις τόσα να κάνεις μιας και καθημερινές δουλεύεις. Αλλά οργανώνεις τα 10 λεπτά σου με προσοχή. Όχι τίποτα ιδιαίτερο. Ένα καφέ, τσιγάρα, φυσικά την φωτογραφική σου μηχανή και πολύ pop μουσική. (ηχητικό δείγμα παρακάτω). 

41 / 52 Titleless

Ταξιδεύουμε. Διανύουμε αποστάσεις μέσα στο χρόνο κι ας είμαστε στην πραγματικότητα στάσιμοι. Αποσκοπούμε σε πράγματα που μας δίδαξαν να θεωρούμε απαραίτητα ώστε να κυριεύσουμε την ευτυχία, την ευημερία και την ολοκλήρωση. Μα  τι από αυτά που κουβαλάμε στις αποσκευές μας μπορούν πραγματικά να μας οδηγήσουν εκεί; 

Ποια ιδανικά και ποιες αξίες θα μας δώσουν αυτό που οι άλλοι μας υποσχέθηκαν. Την γεμάτη ζωή;

40 / 52 Noise

Οργώνεις τους έρημους δρόμους ψάχνοντας για μια στιγμή απομόνωσης ώστε να ανασυντάξεις τις σκέψεις για τα θέλω σου, αλλά βρίσκεις μόνο "θόρυβο".