Απόκριες, καρναβάλια, μασκέ parties, πειράγματα στο δρόμο, στολές, καθαρά Δευτέρα, νηστίσιμα, θαλασσινά, χαρταετοί και αλκοόλ. Κάθε μέρα της εβδομάδας που πέρασε οδηγούσε στο αλκοόλ..
Ωραία όλα τα παραπάνω αλλά προσωπικά επιδόθηκα μόνο στην κατανάλωση αλκοόλ.. Ποιος ο λόγος να μασκαρευτείς αυτές τις μέρες αν όλο το χρόνο είσαι καρναβάλι ή απλώς για τα πανηγύρια; "Ναι, αλλά ένα χαρταετό κάτι;"
Δύσκολο αν σκεφτείς ότι ξύπνησα αργά και ο μόνος χαρταετός που είδα να πετάει ήταν από το παράθυρο μόλις άνοιξα τα μάτια μου κι αυτός μετά από 5 λεπτά είχε εξαφανιστεί. Φυσικά δεν μετράω τον χαρταετό-βιτρίνα που είχε δέσει ένας πλανόδιος πωλητής χαρταετών στο αυτοκίνητό του ενώ παράλληλα προσπαθούσε να πουλήσει την πραμάτεια του σε αργοπορημένους πατεράδες (συνήθως) Καθαρά Δευτέρα βγήκαν για την καθιερωμένη λαγάνα και την πλήρωσαν από 2,90 έως 4,5 ευρώ.. Άλλο πράγμα το φρέσκο..
Εκ πείρας, οι φρέσκοι χαρταετοί που αγοράζεις δευτέρα λίγο πριν η καμπάνα χτυπήσει μεσημέρι δεν πετάνε ποτέ. Που να προλάβεις να φτιάξεις ουρές, ζύγια και να βρεις 5 χιλιόμετρα καλούμπα.
"Αμόλα καλούμπα.." Αγαπημένη ατάκα των 80's.
Δεν θυμάμαι να έχω πετάξει πολλούς αετούς. Ίσως το έχω επιδιώξει 3-4 φορές και να τα κατάφερα 2 ή 3 και όλα αυτά μέχρι να γίνω 14 χρονών. Οπότε σιγά σιγά αυτή η δραστηριότητα μπήκε στο κουτί.
Όσον αφορά την φωτογραφία που ανέβασα δεν έχω πολλά να πω πέραν του ότι έχει ανεβεί κάποια στιγμή σε Lomo. Δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με το όλο θέμα αλλά δεν πρόλαβα. Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να φανταστεί ότι ο μπάρμπα-Ποσειδώνας κρατάει στο ένα χέρι τον αετό (πια τρίαινα και μαλακίες) και με το άλλο ξεμπερδεύει άτσαλα το σχοινί που έχει μπλεχτεί κοντά στο καρούλι ενώ ο Δίας που μπεκροπίνει με τον Διόνυσο λίγο πιο πέρα του φωνάζει επιτακτικά "Αμόλα καλούμπα ρε νούμερο. Αμόλα καλούμπα."
